|
وبلاگ من  خدایا! به من بیاموز عاشق تو باشم, نه خودم! چنان متبرکم گردان تا خودم را رها کنم و بر درگاه نیلوفرینت مراقبه کنم هر شب و هر روز! دوست داشتنی هام نیلوفرانم  |
نیلوفرانه
خدایا!به من بیاموز عاشق تو باشم,نه خودم
دوشنبه 1388/08/04 :: :: نويسنده : نیلوفرانه
با تو و براي تو اي بهترين با تو همه ي رنگهاي اين سرزمين را آشنا مي بينم. با تو همه ي رنگهاي اين سرزمين مرا نوازش مي كنند . با تو آهوان اين صحرا دوستان همبازي من اند. با تو كوهها حاميان وفادار خاندان من اند. با تو زمين ، گاهواره اي است كه مرا در آغوش خود ميخواباند. ابر حريري است كه بر گاهواره ي من كشيده اند. و طنابِ گاهواره ام را مادرم ، كه در پسِ اين كوهها همسايه ي ماست ، در دستِ خويش دارد. با تو دريا با من مهرباني ميكند . با تو سپيده ي هر صبح بر گونه ام بوسه ميزند. با تو نسيم ، هر لحظه گيسوانم را شانه ميكند. (با تو من با بهار مي رويم.) با تو من در عطر ياسها پخش ميشوم. با تو من در شيره ي هر نبات مي جوشم. با تو من در هر شكوفه مي شكفم. با تو من در طلوع، لبخند ميزنم. در هر تندر ، فرياد شوق مي كشم. در حلقوم مرغانِ عاشق مي خوانم. درغلغل چشمه ها مي خندم. در ناي جويباران زمزمه ميكنم . با تو من در روح طبيعت پنهانم. در رگ جاري ام . در نبض . (با تو ، من بودن را ، زندگي را ، شوق را ، عشق را ، زيبايي را و مهرباني پاك خداوندي را مي نوشم.) بي تو ، من ... (دکترعلی شریعتی) |
||
 |
