جهانی باش و جهانی فکر کن ! راز جهانی شدن، گذشتن از روزمرگی هاست.

گذشتن از بیهوده ها و چیزهای بی ارزش است و اندیشیدن به افق های تازه.

راز جهانی شدن در این است که تو دنیایت را بزرگتر کنی ...

جهانی شدن یعنی که تو ، انسانی هستی فراتر از شغل و مقامت .

فراتر از آدرس خانه ات و میزان دارایی هایت .

دنیا به خانه تو و همسایه دیوار به دیوارت خلاصه نمی شود.

دنیا بزرگتر و فراتر از این است که تا کنون می اندیشیدی.

جهانی شدن را آغاز کن تا از پوچ نگریها رها شوی !

جهانی شدن یعنی که تو تنها نیستی .

یعنی تو ، که به جهان هستی متصلی !

یعنی سلولهای بدن تو با همه جهان در ارتباط است !

به ستاره ها نگاه کن و بزرگ بیاندیش . بگذار تا افکارت رشد کند.

اجازه نده انسانهای حقیر و ناچیز تو را به سوی خشم بکشانند .

ناچیزها را رها کن و بزرگ شو.

جهانی شو آنگاه که از غیبت و بدگویی لذت نمیبری .

هرگز حسادت نمیکنی ، هیچ گاه کینه ای به دل نمی گیری.

هیچگاه در زندگی خصوصی مردم تجسس نمیکنی.

جهانی شو تا برای یک لقمه نانِ بیشتر ، سرکسی کلاه نگذاری.

جهانی شو تا بدون هیچ چشم داشتی به همه موجودات زنده کمک کنی .

جهانی شو تا بی وقفه دوست بداری و عشق بورزی و دوست داشته شوی .

جهانی شو تا از یک بعدی بودن خارج شوی .

آنگاه در همه لحظات زندگی ات خدا را لمس میکنی .

سلام

برخود واجب دانستم این جملات را که از اعماق قلبم خارج میشود بر روی صفحه این دنیای مجازی بنویسم تا بر شما عزیزانم معلوم شود که :

1- با تمام وجودم دوستتون دارم که در این تأخیر طولانی تنهام نذاشتید و با پیغامهای پرمهرتون چه خصوصی و چه عمومی منو شرمنده کردید.

2- به خاطر تمام تأخیرهام و صبوری شما شرمندم .

3- به خاطر داشتن عزیزانی مثل شما خدای مهربان را لحظه به لحظه شاکرم.

4- از تمام گلهای باغ نیلوفرانه که اگر نباشند نیلوفرانه ای نیست سپاسگزارم .

۵- و در آخر هم از خدای مهربانم به خاطر این همه لطف بی پایان سپاسگزار و شاکرم .